با اصلاحاتی که در خط تولید این نوع سیمان صورت پذیرفته، درصد در آن به حداکثر 8% محدود شده است. این امر با کاستن از میزان خاک رس در مواد اولیه امکانپذیر است. چرا که حاوی اکسید آلومینیوم () است که این اکسید در خاک رس وجود دارد. لذا جهت کاهش باید از میزان خاک رس کاست.
کم شدن باعث کاهش حرارت هیدراتاسیون و همچنین مقاوم شدن سیمان (و بتن) در برابر حمله سولفات هاست . در مجاورت آب با سولفات ها ترکیب شده، مادهای به نام اترنژیت به وجود میآورد که در اثر جذب آب متورم میشود و ایجاد ترک میکند (به این پدیده حمله سولفات ها گویند).
از این نوع سیمان می توان در بتن ریزی های حجیم استفاده نمود. تا هنگام واکنش سیمان با آب و سفت شدن بتن حرارت کمتری ایجاد شود و حجم بتن ریزی محدود نشود . این سیمان در محیط های آب و خاک که غلظت یون سولفات در حد متوسط است و برای بتن ریزی در هوای نسبتا گرم که خطر افزایش دمای بتن معمولی به بیش از 32 درجه سانتیگراد و بتن حجیم به بیش از 15 درجه سانتیگراد وجود دارد؛ به کار می رود.
برای استفاده در محیط های حاوی یون کلر و سولفات بطور هم زمان و در محیط های
حاوی غلظت زیاد سولفات و همچنین برای بتن ریزی در هوای سرد این نوع سیمان توصیه نمی شود .




نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.